zawziętość

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zawziętość (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[zaˈvʲʑɛ̃ntɔɕʨ̑], AS[zavʹźntość], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ę 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) skłonność do upierania się przy swoich racjach, uczuciach, forsowanie za wszelką cenę swoich decyzji nawet wbrew rozsądkowi
(1.2) skłonność do oddawania się jakimś zajęciom z wielkim zapałem
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Jego wadą była niespotykana zawziętość, nikt nie był w stanie przemówić mu do rozsądku.
(1.2) Z wielką zawziętością zabrał się za naukę angielskiego i po roku już świetnie się porozumiewał.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) nieustępliwość, zaciętość, zażartość, zacietrzewienie
(1.2) wytrwałość
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. zawzięty
przysł. zawzięcie
czas. zawziąć się
rzecz. zawzięcie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: