zawiłość

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

zawiłość (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co zawiłe
(1.2) zawiła rzecz, sprawa
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
(1.1) zawiłość + D.
kolokacje:
(1.1) zawiłość problemu
(1.2) wyjaśniać / tłumaczyć zawiłości czegoś
synonimy:
(1.1) złożoność
(1.2) meandry
antonimy:
(1.1) prostota
(1.2) trudność
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. zawiły
przysł. zawile, zawiło
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. zawiły + -ość
uwagi:
(1.1) Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[1]. Inne słowniki (np.: Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego[2], Uniwersalny słownik języka polskiego[3]) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej w tym znaczeniu.
(1.2) Według USJP w tym znaczeniu zwykle w lm
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać hasło zawiłość w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2. hasło zawiłość w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.