zasmucać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zasmucać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[zaˈsmuʦ̑aʨ̑], AS[zasmucać]
znaczenia:

czasownik

(1.1) sprawiać, że ktoś staje się smutny, niepocieszony, zmartwiony
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Nie chcąc go zasmucać, kiwałem głową potakująco, zachowując przemyślenia i wnioski dla siebie[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) przygnębiać, martwić
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. smucić, zasmucić dk.
rzecz. zasmucanie n, smutek mrz
przym. smutny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Witold Jabłoński, Uczeń czarnoksiężnika, 2003, Narodowy Korpus Języka Polskiego.