zaranie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zaranie (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) książk. świt, wczesny ranek
(1.2) przen. początek, pierwszy okres czegoś
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.2) Każda z tych dzielnic ma już obecnie, u swego zarania, po kilkanaście tysięcy mieszkańców z hakiem, tak więc z usług przeładunkowych Dworca Południowego korzysta dziennie populacja rzędu Radomia, Kielc, Białegostoku[3].
składnia:
kolokacje:
(1.2) od zarania dziejówu zarania dziejóww zaraniu dziejów
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) pora dnia
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: świt
źródła:
  1. Hasło zaranie w: Słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Witold Doroszewski, s. 978, Warszawa, Polskie Wydawnictwo Naukowe, 1980, ISBN 83-01-03811-X.
  2. Hasło zaranie w: Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Andrzej Markowski, s. 1447, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2004, ISBN 978-83-01-14198-1.
  3. Kultura, nr 6, Warszawa, 1978 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.