zaprzaniec

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

zaprzaniec (język polski)[edytuj]

wymowa:
[uwaga 1] IPA[zaˈpʃãɲɛʦ̑], AS[zapšãńec], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. ktoś, kto dopuścił się zdrady, zwykle jakiejś idei
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zdrajca
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zaprzaństwo n, zaparcie n
czas. zaprzeć dk., zapierać ndk.
przym. zaprzańczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
  1. jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
źródła: