Przejdź do zawartości

zaprawiać

Brak wersji przejrzanej
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
(Przekierowano z zaprawiać się)

zaprawiać (język polski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. zaprawić)

(1.1) aspekt niedokonany od: zaprawić

czasownik zwrotny niedokonany zaprawiać się (dk. zaprawić się)

(2.1) aspekt niedokonany od: zaprawić się
odmiana:
(1) koniugacja VIa
(2) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) A on rzadko mówi poważnie, wszystko zaprawia lekką ironią[1].
(1.1) Sosy ich różne od naszych: [...] zaprawiają pieprzem, cynamonem, cukrem, gałką muszkatołową, oliwkami, śliwkami[2].
(2.1) Armia zaprawiała się do boju[3].
(2.1) Człowiek, który przez lata nie zaprawia się do pokonywania przeszkód, nie może być psychicznie silny[4].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Maria Nurowska, Miłośnica, 2009, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. Wiesław Leśniewski, Stół staropolski (2) nie tylko świąteczny, „Gazeta Radomszczańska”, 2009-07-01, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  3. Jerzy Krzysztoń, Wielbłąd na stepie, 1978, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  4. Marek Jarosz, Nasze Zdrowie - Jak skutecznie radzić sobie z lękiem, 2004, Narodowy Korpus Języka Polskiego.