zappeln

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zappeln (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
?/i
IPA[ˈʦapl̩n] IPA[ˈʦapl̩tə] IPA[ɡəˈʦapl̩t]
znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) wiercić się (np. o dziecku)
odmiana:
(1.1)[1] zappel|n (zappelt), zappelte, gezappelt (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Zappligkeit ż, Zappeligkeit ż, Gezappel n, Zappler m, Zappeler m, Zapplerin ż, Zappelerin ż
przym. zapplig, zappelig
związki frazeologiczne:
etymologia:
źródłosłów dla pol. caplować[2]
uwagi:
zobacz też: zappelnabzappeln
źródła:
  1. Wiktionary.de zappeln (Konjugation), 2016
  2. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 43, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.