zaman

zaman (język krymskotatarski)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

cyrylica: заман

Yaŋalif (1928—1938): zaman

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) gram. czas

(1.2) czas, epoka

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

arab.

uwagi:

źródła:

zaman (język tatarski)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

cyrylica: заман

Yaŋalif-2: zaman

Yaŋalif (1920-1937): zaman

wymowa:

IPA: /zɑ'man/

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) gram. czas

(1.2) czas, epoka

odmiana:

przykłady:

(1.1) Şuşı fiğel ütkän zamanda bulırğa tieş. → Ten czasownik ma być w formie czasu przeszłego.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

arab. زمان

uwagi:

źródła:

zaman (język turecki)

wymowa:

^{ⓘ ⓘ}

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) czas

(1.2) gram. czas

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	zaman	zamanlar
biernik	zamanı	zamanları
celownik	zamana	zamanlara
miejscownik	zamanda	zamanlarda
ablatyw	zamandan	zamanlardan
dopełniacz	zamanın	zamanların
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp zamanım zamanlarım 2. os. lp zamanın zamanların 3. os. lp zamanı zamanları 1. os. lm zamanımız zamanlarımız 2. os. lm zamanınız zamanlarınız 3. os. lm zamanı zamanları biernik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp zamanımı zamanlarımı 2. os. lp zamanını zamanlarını 3. os. lp zamanını zamanlarını 1. os. lm zamanımızı zamanlarımızı 2. os. lm zamanınızı zamanlarınızı 3. os. lm zamanını zamanlarını celownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp zamanıma zamanlarıma 2. os. lp zamanına zamanlarına 3. os. lp zamanına zamanlarına 1. os. lm zamanımıza zamanlarımıza 2. os. lm zamanınıza zamanlarınıza 3. os. lm zamanına zamanlarına miejscownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp zamanımda zamanlarımda 2. os. lp zamanında zamanlarında 3. os. lp zamanında zamanlarında 1. os. lm zamanımızda zamanlarımızda 2. os. lm zamanınızda zamanlarınızda 3. os. lm zamanında zamanlarında ablatyw osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp zamanımdan zamanlarımdan 2. os. lp zamanından zamanlarından 3. os. lp zamanından zamanlarından 1. os. lm zamanımızdan zamanlarımızdan 2. os. lm zamanınızdan zamanlarınızdan 3. os. lm zamanından zamanlarından dopełniacz osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp zamanımın zamanlarımın 2. os. lp zamanının zamanlarının 3. os. lp zamanının zamanların 1. os. lm zamanımızın zamanlarımızın 2. os. lm zamanınızın zamanlarınızın 3. os. lm zamanının zamanların

przykłady:

(1.1) Okumak için zamanım olmadığından dolayı kendimi geliştiremediğimi hissediyorum. → Odkąd nie mam czasu na czytanie czuję, że cofam się w rozwoju.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) vakit

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

gel zaman git zaman

etymologia:

arab. زمن

uwagi:

źródła:

zaman (język turkmeński)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) czas

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) arab. زمن

uwagi:

źródła: