zakała

zakała (język polski)

wymowa:

^ⓘ

sylabizacja: za•ka•ła

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mężczyzna przynoszący wstyd grupie lub swemu środowisku

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) osoba lub rzecz przynosząca wstyd społeczności

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	zakała	zakałowie
dopełniacz	zakały	zakałów
celownik	zakale	zakałom
biernik	zakałę	zakałów
narzędnik	zakałą	zakałami
miejscownik	zakale	zakałach
wołacz	zakało	zakałowie
depr. M. i W. lm: (te) zakały

(2.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	zakała	zakały
dopełniacz	zakały	zakał
celownik	zakale	zakałom
biernik	zakałę	zakały
narzędnik	zakałą	zakałami
miejscownik	zakale	zakałach
wołacz	zakało	zakały

przykłady:

(1.1) W podstawówce uważany był za zakałę rocznika.

(2.1) O komunizmie mówiono w tych kręgach nie inaczej jak o zakale świata cywilizowanego.

składnia:

(1.1) zakała + D.

(2.1) zakała + D.

kolokacje:

(2.1) zakała klasy / narodu / rodziny / środowiska • tolerować / znosić zakałę • pozbyć się zakały • stać się zakałą

synonimy:

(1.1) wyrodek, czarna owca, parszywa owca; daw. zakał

(2.1) plama, skaza, wada

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. zakalec mrz, zakał mrz

czas. kalać ndk., kalić ndk., zakalić dk.

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. zakalić < czes. zakaliti < czes. zákal

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) disgrace
• niemiecki: (2.1) Schandfleck m
• rosyjski: (1.1) вы́родок m

źródła: