zaintonować

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zaintonować (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)

(1.1) oprawiać w karton[1]
(1.2) muz. rozpocząć śpiew poprzez podanie tonu[2]
odmiana:
przykłady:
(1.2) Potem kapelmistrz zaintonuje pieśńBoże, coś Polskę”.
(1.2) On wcale nie zaintonował żadnego hymnu.
składnia:
(1.2) zaintonować + B. (nie zaintonować + D.)
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zaintonowanie n
czas. intonować
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. za- + intonować
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło zaintonować w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło zaintonować w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.