zagryzka
zagryzka (język polski)
[edytuj]
- wymowa:
- IPA: [zaˈɡrɨska], AS: [zagryska], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- podział przy przenoszeniu wyrazu: za•gryz•ka[1]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik zagryzka zagryzki dopełniacz zagryzki zagryzek[1] celownik zagryzce[1] zagryzkom biernik zagryzkę[1] zagryzki narzędnik zagryzką zagryzkami miejscownik zagryzce[1] zagryzkach wołacz zagryzko zagryzki
- przykłady:
- (1.1) Pije szlachta „w zagryzkę” i chleb spożywa[3].
- (1.1) Stasia nalewała im setkę do literatki i za darmo częstowała kiszonym ogórkiem na zagryzkę[4].
- (1.1) Rozsmakowanych artystycznie gości, dla pełni doznań w rozkoszowaniu się Sztuką, napojono szampanem i nakarmiono chlebem ze smalcem, na zagryzkę podając fikuśne marcheweczki i inne warzywka maczane w smakowitych dipach[5].
- (1.1) Przybyłych gości kolekcjoner poczęstował chlebem ze smalcem własnego wyrobu, gdyż, jak stwierdził, właśnie ten frykas idealnie pasuje jako zagryzka przy pykaniu fajki[6].
- (1.1) Na stół wjeżdżają nietypowe dania: suszone ryby, które odrywa się płatami, wielorybi tłuszcz, pokrojony w kostki (znakomita zagryzka do alkoholi), baranie udźce z lodówki[7].
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) jedzenie
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- 1 2 3 4 5
Hasło „zagryzka” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Hasło „zagryzka” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
- ↑ Justynian Ruciński, Konarszczyk 1838–1878. Pamiętniki zesłania na Sybir, 1895, s. 105.
- ↑ Olga Tokarczuk, Prawiek i inne czasy, 1996, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ A.M., Twórcza Czubajka, „Wieści Podwarszawskie nr 40 (959)”, 2009-10-04, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ MN, WYSTAWA W NAKIELSKIM MUZEUM, „Nakielski Czas”, 2003-03-26, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ Tomasz Kabat, Deszczowa krawędź Europy, „Gazeta Wyborcza”, 1997-11-28, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
