Przejdź do zawartości

zagłuszać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
(Przekierowano z zagłuszać się)

zagłuszać (język polski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. zagłuszyć)

(1.1) sprawiać, że ktoś lub coś jest gorzej słyszalny przez wydawany przez siebie dźwięk
(1.2) sprawiać, że jakiś zapach jest mniej wyczuwalny przez wydzielany przez siebie aromat
(1.3) książk. przen. sprawiać, że negatywna emocja jest odczuwana mniej intensywnie
(1.4) bot. o roślinach: sprawiać, że wzrost roślin w swoim otoczeniu jest wolniejszy poprzez nadmierne rozrastanie się
(1.5) daw. ogłuszać[1]
(1.6) daw. oszałamiać[1]

czasownik zwrotny niedokonany zagłuszać się (dk. zagłuszyć się)

(2.1) książk. przen. tłumić w sobie negatywne emocje
(2.2) zagłuszać (1.1-2,4) siebie nawzajem
odmiana:
(1.1-4)
(2.1-2)
przykłady:
(1.1) W rurze kanalizacyjnej rozlega się szum i zagłusza jego słowa[2].
(1.2) Trzeba używać go jednak z dużą ostrożnością, gdyż odznacza się silnym aromatem, zagłuszającym inne zapachy, a zbyt duża jego dawka może nadać potrawie gorzki smak[3].
(1.3) To swoiste zagłuszanie wyrzutów sumienia: rodzic nie ma czasu lub mu się po prostu nie chce zająć dzieckiem, więc kupuje mu komputer[4].
(1.4) (…) jeżeli opady deszczu, rosną chwasty, które zagłuszają rośliny[5].
(2.1) Życie stało się życiem naskórka, który coraz to szybciej i zachłanniej chce dojść do czegoś, czego nie potrafi sobie nawet uświadomić, zagłuszając się tymczasem szybkością, rozrywkami, opychaniem się wszystkimi zdobyczami cywilizacji bez miary, ponad wytrzymałość nerwów i mózgu[6].
(2.2) Po obu stronach małej uliczki stały sceny, z których zagłuszano się wzajemnie: na jednej scenie próba nauki tańca, na drugiej żydowskie karaoke[7].
składnia:
(1.1-4) zagłuszać + B. (co) + N. (czym)
kolokacje:
(1.1) krzyki / hałas / ryk / szum / muzyka / wiatr zagłusza
(1.3) zagłuszać smutek / lęk / strach / wyrzuty sumienia
synonimy:
(1.1,3-4) zgłuszać
(2.1) głuszyć się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. głuszyć, zgłuszyć, wygłuszyć
przym. głuchy
rzecz. głuchy mos, zagłuszanie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. za + głuszyć[8]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „zagłuszać” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Sławomir Mrożek, Teatr 3 (Lis aspirant 1978, Lis filozof 1977, Polowanie na lisa 1977, Serenada 1977, Garbus 1975, Emigranci 1974), 1974, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  3. SZCZYPTA SMAKU, „Dziennik Polski”, 2006-07-20, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  4. ALDONA MINORCZYK-CICHY, Marzenia (nie) do spełnienia, „Dziennik Zachodni”, 2001-12-21, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  5. Kancelaria Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 22.01.2004, 4 kadencja, 67 posiedzenie, 3 dzień, „Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP”, 2004, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  6. Andrzej Bobkowski, Szkice piórkiem : (Francja 1940-1944), 1957, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  7. DOROTA SZWARCMAN, Szmonces na dachu, „Polityka”, 2004, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  8. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „zagłuszyć” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.