zaciekawić

zaciekawić (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. zaciekawiać)

(1.1) wzbudzić ciekawość

czasownik zwrotny dokonany zaciekawić się (ndk. zaciekawiać się)

(2.1) wzbudzić ciekawość w sobie

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. ciekawić, zaciekawiać

rzecz. zaciekawienie n, ciekawość ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• białoruski: (1.1) зацікавіць (zacikavic’)
• czeski: (1.1) zaujmout
• słowacki: (1.1) zaujať
• ukraiński: (1.1) зацікавити (zacikavyty)

źródła: