złotniczka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

złotniczka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[zwɔtʲˈɲiʧ̑ka], AS[zu̯otʹńička], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest. żona złotnika
(1.2) osoba płci żeńskiej zajmująca się złotnictwem; rzemieślniczka artystyczna wyrabiająca przedmioty z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu)
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.2) Święty Eligiusz jest patronem złotników i złotniczek oraz jubilerów i jubilerek.
składnia:
kolokacje:
(1.2) być złotniczką
synonimy:
(1.1) złotnikowa
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. złoty mrz, złoto n, złotnictwo n, złotko n, pozłotka ż, Złotnik mrz, Złotniki nmos; przest. złotnikowa ż
forma męska złotnik mos
przym. złoty, złotniczy, złociutki
czas. złocić
wykrz. złociutka
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.2) por. jubilerka
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: złotnik
źródła: