złotko

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

złotko (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈzwɔtkɔ], AS[zu̯otko]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zdrobn. od: złoto
(1.2) pot. pieszczotliwie o kimś, zazwyczaj bliskim, drogim
(1.3) pot. papierek pokryty pozłotką

wykrzyknik

(2.1) pot. pieszczotliwie do kogoś
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.3) cukierek / czekolada w złotku
synonimy:
(1.3) cynfolia, sreberko
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. złoty m, złoto n, złotnictwo n, złotnik m, złotniczka ż, pozłotka ż, pozłota ż, złocenie n, pozłocenie n, złotówka ż, złocień mrz
czas. złocić ndk., pozłocić dk.
przym. złoty, złotniczy, złociutki, złotówkowy, złocisty
przysł. złoto, złotówkowo, złociutko, złociście
wykrz. złociutka
związki frazeologiczne:
etymologia:
zdrobn. od pol. złoto
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: