ynka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ynka (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) żałować, żalić się, litować się

czasownik zwrotny ynka sig

(2.1) użalać się, żalić się, narzekać

przymiotnik

(3.1) żałosny, nędzny, marny, nic nie znaczący
(3.2) jedyny, pojedynczy

przysłówek

(4.1) żałośnie, nic nie znacząco
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
(1.1) ynka någon (för något) → żałować kogoś, żalić się / litować się nad kimś (z powodu czegoś)
(2.1) ynka sig över någon/någotużalać się nad kimś/czymś, żalić się / narzekać na kogoś/coś
kolokacje:
(3.2) en ynka gångjeden jedyny raz
(4.1) ynka litenżałośnie mały
synonimy:
(1.1) ömka, beklaga
(2.1) beklaga sig, jämra sig, gnälla
(3.1) ynklig, futtig, stackars, obetydlig
(3.2) enda, enstaka
(4.1) ynkligt, obetydligt
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ynk, ynkedom, ynkan, ynkande
przym. ynklig
przysł. ynkans, ynkligt
związki frazeologiczne:
złożenie rzecz. ynkrygg
złożenie przym. ynkansvärd
etymologia:
uwagi:
źródła: