wywłaszczenie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wywłaszczenie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌvɨvwaʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ], AS[vyvu̯aščńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-ni…akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) sprawienie, że coś przestaje być czyjąś własnością
(1.2) praw. pozbawienie kogoś prawa własności na mocy ustawy, przeważnie za odszkodowaniem
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1-2) ekspropriacja, konfiskata
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wywłaszczyciel m, wywłaszczanie n
czas. wywłaszczyć ndk., wywłaszczać ndk.
przym. wywłaszczeniowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
rzecz. odczas. od: wywłaszczyć
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: