Przejdź do zawartości

wytrawny

Przejrzana
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wytrawny (język polski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

przymiotnik jakościowy

(1.1) kulin. o napojach alkoholowych, rzadziej o potrawach: niesłodki[1]
(1.2) szczególnie doświadczony, biegły w czymś[1]
odmiana:
(1.1-2)[2]
przykłady:
(1.1) Zamówiliśmy wytrawne wino oraz sałatki z mięsem, ale głównym daniem była pizza fugi[3].
(1.1) Ta myśl go tak ucieszyła, żepo słodkim likierzezamówił kieliszek wytrawnego czerwonego wina[4].
(1.2) Jako wytrawna i uzdolniona jasnowidzka Stella oferuje także telefoniczne stawianie tarota.
(1.2) Wszyscy trzej byli wytrawnymi narciarzami, znali trasę dobrze i pokonali bez trudu[5].
składnia:
kolokacje:
(1.1) półwytrawny • wytrawne wino / ciasto • wytrawna wódka / nalewka • wytrawny deser
(1.2) wytrawny znawca / gracz / polityk / dyplomata
synonimy:
(1.2) wprawny, wyrobiony, doświadczony, otrzaskany
antonimy:
(1.1) słodki
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wytrawność ż, wytrawianie n, wytrawienie n
czas. wytrawiać ndk., wytrawić dk.
przysł. wytrawnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: wytrawnypółwytrawnypółsłodkisłodki
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „wytrawny” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło „wytrawny” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
  3. Wiesław Koluch, Z pamiętnika polskiego najemnika, 2000, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  4. Marek Krajewski, Koniec świata w Breslau, 2003, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  5. Alfons Filar, Śladami tatrzańskich kurierów, 1995, Narodowy Korpus Języka Polskiego.