Przejdź do zawartości

wypróżniać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wypróżniać (język polski)

[edytuj]
wymowa:
wypróżniać się
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. wypróżnić)

(1.1) czynić coś pustym poprzez wylanie (wysypanie, wyjęcie itp.) tego, co jest w środku

czasownik zwrotny niedokonany wypróżniać się (dk. wypróżnić się)

(2.1) neutr. oddawać kał[1][2]
odmiana:
(1.1) koniugacja I
(2.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Żołnierze przewiązywali sobie wzajem draśnięcia, wypróżniali chciwie manierki, nabijali broń, osłabieni porzucali tornistry, a niekiedy zamieniali ze sobą zdania krótkie, urywane[3].
(2.1) Nawet jeśli wypróżniamy się regularnie, to w okrężnicy znajduje się tyle resztek ile pozostaje po zjedzeniu kilku posiłków dziennie[4].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) opróżniać
(2.1) wydalać, wulg. srać, fizj. defekować
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wypróżnienie n, wypróżnianie n, próżnia ż
czas. wypróżnić dk.
przym. próżniowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. próżny
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: opróżniać
(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: defekować
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „wypróżnić się” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „wypróżniać się” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  3. Wacław Gąsiorowski, Rok 1809 Powieść z epoki napoleońskiej w opracowaniu dla młodzieży dokonanym przez autora, 1903, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  4. g, Usunąć zło, „Gazeta Wrocławska”, 2002-07-27, Narodowy Korpus Języka Polskiego.