wyniszczyć

wyniszczyć (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. wyniszczać)

(1.1) spowodować całkowite zniszczenie, wyginięcie

(1.2) poczynić ciężkie straty materialne

(1.3) doprowadzić do skrajnej utraty zdrowia

czasownik zwrotny dokonany wyniszczyć się (ndk. wyniszczać się)

(2.1) wyniszczyć samego siebie

(2.2) wyniszczyć siebie nawzajem

odmiana:

przykłady:

(1.1) Cały dzień robię porządki w jednym pokoju – tępię pluskwy, które mi tam zapuścili, i zagipsowuję wszystkie szpary. Atakuję od razu esencją octową, flitem i katolem – myślę, że teraz wyniszczę je ostatecznie.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. wyniszczenie n, wyniszczanie n

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1-3) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: wyniszczać

(2.1-2) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: wyniszczać się

• rosyjski: (1.1) уничтожить

źródła: