wyniszczać

wyniszczać (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. wyniszczyć)

(1.1) przyczyniać się do całkowitego zniszczenia, wyginięcia

(1.2) powodować ciężkie straty materialne

(1.3) doprowadzać do skrajnego wyczerpania; rujnować zdrowie, pozbawiać sił

czasownik zwrotny niedokonany wyniszczać się (dk. wyniszczyć się)

(2.1) wyniszczać samego siebie; niszczyć własne zdrowie

(2.2) wyniszczać siebie nawzajem

odmiana:

przykłady:

(1.2) Odnalezienie nowego domu wydawało się niemal niemożliwe, bo imperialni zagrozili publicznie, że każdy cywilizowany świat, który zapewni schronienie czy możliwość bezpiecznego przelotu jednostkom Sojuszu, padnie ofiarą wyniszczających sankcji i okupacji.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) trzebić, unicestwiać

(1.3) wycieńczać

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. wyniszczanie n, wyniszczenie n

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) exterminate; (1.2) devastate; (1.3) devastate
• duński: (1.1) hærge; (1.2) hærge; (1.3) hærge
• francuski: (1.2) dévaster
• hiszpański: (1.1) exterminar; (2.1) arruinarse
• niemiecki: (1.1) ausrotten; (1.2) zerstören; (1.3) auszehren, kaputtmachen; (2.1) sich zugrunde richten, sich kaputtmachen

źródła: