wykwint
wykwint (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- podział przy przenoszeniu wyrazu: wy•kwint
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- odmiana:
- (1.1) m IV, współcz. blm[2]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wykwint wykwinty dopełniacz wykwintu[2] wykwintów celownik wykwintowi wykwintom biernik wykwint wykwinty narzędnik wykwintem wykwintami miejscownik wykwincie[2] wykwintach wołacz wykwincie wykwinty
- przykłady:
- (1.1) Lśniąco biała jedwabna pościel dawała wrażenie świeżości i wykwintu, aż Hugo westchnął z zazdrością[3].
- (1.1) Nędza i wykwint życia[,] mieszają się ze sobą[ ]; żebrak ociera się o bankiera, szynk graniczy z salonem[4].
- (1.1) Z wielkim wykwintem urządzony był ogród, pełen sadzawek, wodotrysków zrujnowanych, szpalerów, balustrad, grot, posągów szkaradnych, ale z[ ]dala robiących efekt bardzo malowniczy[5].
- (1.1) Że stołowników wiele, jadła będzie dostatkiem[ ]: ale co dóm ma, tym się raczą wszyscy kontentować, a że wykwintów nie znajdą, z tego się[,] ile łaskawi, nie zgorszą[6].
- (1.2) Nie wystarczy życie(sic!) [życia] wytwornej pannie na wypełnienie wszystkich grymasów, wykwintów[,] i korowodów[7].
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) elegancja
- (1.2) fumy, wybredzanie
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przysł. wykwintnie
- przym. wykwintny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „wykwint” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - 1 2 3 4 5 Hasło „wykwint” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ Kossak, Zofia. Krzyżowcy (powieść). Wyd. 14. T. 1–2. Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax, 2011, s. 355. ISBN 978-83-211-1905-2. OCLC 750625088.
- ↑ Dygasiński, Adolf. Głód i miłość. Paryż: Księgarnia Polska w Paryżu, 1946, s. 12.
- ↑ Pobyt w Tiwoli. [w:] Kraszewski, Józef Ignacy (herbu Jastrzębiec). z podróży 1858–1864 poprzedzone wstępem krytycznym. Warszawa: Lewenthal, 1892, s. 486.
- ↑ Pan Podstoli. Część II. [2.]. Xięga I. [1.]. XII. [12.]. [w:] Krasicki, Ignacy Błażej Franciszek (herbu Rogala). Dzieła Krasickiego dziesięć tomów w jednym. Paryż: U Barbezata, 1830, s. 317.
- ↑ Cytat [w:] S.B. Linde, „Słownik języka polskiego”, t. 6: (U–Z), Warszawa 1807-1814. (Mon. 72, 65) [SJPdor]
