Przejdź do zawartości

wyczaić

Brak wersji przejrzanej
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wyczaić (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [vɨˈt͡ʃajit͡ɕ], AS: [vyčai ̯ić], zjawiska fonetyczne: epenteza i ̯ 
znaczenia:

czasownik

(1.1) pot. zrozumieć coś lub skojarzyć jakiś fakt[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „wyczaić” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.