wycieraczka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

wycieraczka (język polski)[edytuj]

wycieraczka (1.1)
wycieraczka (1.2)
wymowa:
IPA[ˌvɨʨ̑ɛˈraʧ̑ka], AS[vyćeračka], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mot. lotn. ruchomy element wyposażenia pojazdów, oczyszczający szybę z nieczystości ograniczających widoczność; zob. też wycieraczka w Wikipedii
(1.2) mata leżąca przed wejściem do budynku lub na granicy pomieszczeń służąca do czyszczenia butów; zob. też wycieraczka (do butów) w Wikipedii
(1.3) daw. kobieta wycierająca[1]
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
(1.1) pióro
wyrazy pokrewne:
rzecz. wycieruchy nmos, wycieruch m/f, wycierus m/f, wycierak m, wycierka f, wycieranie n, wytarcie n
czas. wycierać ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło Wycieraczka w: Michał Arct, M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego, t. III, s. 343, Warszawa, Wydawnictwo M. Arcta w Warszawie, 1916.