wychowawczyni

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wychowawczyni (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌvɨxɔvafˈʧ̑ɨ̃ɲi], AS[vyχovafčńi], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.nazal.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) osoba płci żeńskiej kształtująca charakter i zachowanie innych
(1.2) osoba płci żeńskiej opiekująca się dzieckiem lub grupą dzieci (w szkole, przedszkolu, domu dziecka itp.)
(1.3) szkoln. nauczycielka opiekująca się klasą w szkole, (prowadząca godzinę wychowawczą)
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wychowawczyni Antosia wezwała mnie do szkoły w sprawie ostatniej bójki.
składnia:
kolokacje:
(1.3) wychowawczyni w szkole / przedszkolu • wychowawczyni klasy / grupy • wychowawczyni na koloniach • wychowawczyni świetlicy
synonimy:
(1.1) pani
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wychowanie n, wychowywanie n, wychowawstwo n, wychowanek m, wychowanka ż, wychowanica ż
forma męska wychowawca m
czas. wychowywać ndk., wychować dk.
przym. wychowawczy
przysł. wychowawczo
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. wychowawca + -yni
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: wychowawca
źródła: