Przejdź do zawartości

wybuchać

Przejrzana
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wybuchać (język polski)

[edytuj]
betonowa przypora wybucha (1.1, 1.3)
wymowa:
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. wybuchnąć)

(1.1) chem. ulegać rozerwaniu pod wpływem gwałtownej reakcji chemicznej
(1.2) fiz. ulegać rozszczepieniu pod wpływem gwałtownej reakcji jądrowej
(1.3) wojsk. ulegać detonacji
(1.4) przen. dawać wyraz gwałtownym emocjom
(1.5) gwałtownie rozpoczynać się
odmiana:
(1.1-4) koniugacja I
przykłady:
(1.4) Który skrzywdziłeś człowieka prostegoŚmiechem nad krzywdą jego wybuchając, (…) • Nie bądź bezpieczny. Poeta pamięta[1].
składnia:
kolokacje:
(1.3) wybucha mina / niewybuch / niewypał / pocisk
(1.4) wybuchać płaczem / śmiechem
(1.5) wojna / powstanie wybucha
synonimy:
(1.1-4) eksplodować
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wybuch mrz, niewybuch m, wybuchowość ż, wybuchanie n, wybuchnięcie n
czas. wybuchnąć dk.
przym. wybuchowy
przysł. wybuchowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. wy- + buchać[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Czesław Miłosz, Który skrzywdziłeś
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „wybuchać” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.