wybielacz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

wybielacz (język polski)[edytuj]

butelki z wybielaczami (1.1)
wymowa:
IPA[vɨˈbʲjɛlaʧ̑], AS[vybʹi ̯elač], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. środek chemiczny służący do wybielania m.in. tkanin, urządzeń sanitarnych lub zębów; zob. też wybielacz w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Użyłam chlorowego wybielacza i zniszczyłam nową bluzkę.
składnia:
kolokacje:
(1.1) pasta do zębów / proszek do prania / płyn do prania z wybielaczem • wybielacz chlorowy / tlenowy
synonimy:
(1.1) rozjaśniacz, heliofor
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. wybielać ndk., wybielić dk.
rzecz. wybielanie n, wybielenie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: