wybielacz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

wybielacz (język polski)[edytuj]

butelki z wybielaczami (1.1)
wymowa:
IPA[vɨˈbʲjɛlaʧ̑], AS[vybʹi ̯elač], zjawiska fonetyczne: zmięk. i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem.  środek chemiczny służący do wybielania m.in. tkanin, urządzeń sanitarnych lub zębów; zob.  też wybielacz w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Użyłam chlorowego wybielacza i zniszczyłam nową bluzkę.
składnia:
kolokacje:
(1.1) pasta do zębów/proszek do prania/płyn do prania z wybielaczem • wybielacz chlorowy/tlenowy
synonimy:
(1.1) rozjaśniacz, heliofor
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  wybielać ndk. , wybielić dk. 
rzecz.  wybielanie n , wybielenie n 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: