wtórny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wtórny (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który powstał w wyniku przekształcenia, przetworzenia albo jako następstwo czegoś
(1.2) powstały, otrzymany po raz drugi
(1.3) mniej ważny od czegoś
(1.4) naśladowczy, nieoryginalny
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) surowiec wtórny
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wtórność ż, wtórnik m, wtórowanie n, wtórność ż
czas. wtórować ndk.
przysł. wtórnie, po wtóre, powtórnie
licz. wtóry
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: