wróżda

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

wróżda (język polski)[edytuj]

wymowa:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. prawo krwawej rodowej zemsty za zabójstwo (lub obrazę) w krajach dawnej Europy południowej i wschodniej[1]
odmiana:
przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wendetta, dintojra
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) Termin „wróżda” był używany przez plemiona słowiańskie.[2]
uwagi:
(1.1) Pierwszą znaną w Polsce była wróżda między rodem Janina a rodami Grzymalitów zakończona ugodą w 1377 r.[3]
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło wróżda w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. O etymologii terminu wróżda: Adolf Pawiński, O pojednaniu w zabójstwie według dawnego prawa polskiego, Warszawa 1884
  3. Leksykon genealogiczno-historyczny