wróżbita

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wróżbita (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ezot. osoba zajmująca się wróżeniem
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wróż, wróżbiarz, jasnowidz, medium
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wróż mos, wróżba ż, wróżbiarka ż, wróżbiarstwo n, wróżbiarz mos, wróżenie n, wróżka ż, powróżenie n, wywróżenie n, wróżbitka ż
czas. wróżyć, powróżyć, wywróżyć
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. wróżba + -ita[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Henryk Gaertner, Gramatyka współczesnego języka polskiego. Część III, 1. Słowotwórstwo, Książnica – Atlas, Warszawa – Lwów 1934, s. 256.