wodorotlenek

wodorotlenek (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) chem. związek chemiczny złożony z anionu wodorotlenowego (OH⁻) i stabilnego kationu amonowego, metalu lub organicznego

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	wodorotlenek	wodorotlenki
dopełniacz	wodorotlenku	wodorotlenków
celownik	wodorotlenkowi	wodorotlenkom
biernik	wodorotlenek	wodorotlenki
narzędnik	wodorotlenkiem	wodorotlenkami
miejscownik	wodorotlenku	wodorotlenkach
wołacz	wodorotlenku	wodorotlenki

przykłady:

(1.1) W przyrodzie wodorotlenek magnezu występuje w postaci minerału brucytu.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. wodór + -o- + tlen + -ek

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) hydroxide
• bułgarski: (1.1) хидроксид m, хидроокис m
• chorwacki: (1.1) hidroksid m
• czeski: (1.1) hydroxid m
• duński: (1.1) hydroxid w/n
• francuski: (1.1) hydroxyde m
• hiszpański: (1.1) hidróxido m
• kataloński: (1.1) hidròxid m
• koreański: (1.1) 수산화물
• litewski: (1.1) hidroksidas m
• łaciński: (1.1) hydroxidum n
• łotewski: (1.1) hidroksīds m
• niemiecki: (1.1) Hydroxid n
• norweski (bokmål): (1.1) hydroksid n
• norweski (nynorsk): (1.1) hydroksid n
• nowogrecki: (1.1) υδροξείδιο n
• słowacki: (1.1) hydroxid m
• słoweński: (1.1) hidroksid m
• szwedzki: (1.1) hydroxid w
• turecki: (1.1) hidroksit
• ukraiński: (1.1) гідроокис m, гідроксид m
• węgierski: (1.1) hidroxid
• włoski: (1.1) idrossido m

źródła: