Przejdź do zawartości

wkurzać

Brak wersji przejrzanej
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wkurzać (język polski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. wkurzyć)

(1.1) aspekt niedokonany od: wkurzyć[1][2]

czasownik zwrotny niedokonany (dk. wkurzyć się)

(2.1) aspekt niedokonany od: wkurzyć się[3][4]
odmiana:
(1.1) koniugacja I
(2.1) koniugacja I
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) złościć, sierdzić, denerwować, gniewać, wulg. wkurwiać, wściekać, bulwersować, frustrować, wnerwiać
(2.1) złościć się, sierdzić się, denerwować się, gniewać się, wulg. wkurwiać się, wściekać się,frustrować się, wnerwiać się, bulwersować się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kurz mrz, zakurzenie n, wkurzenie n, wkurzanie n, niezakurzenie n, zakurzanie n, niezakurzanie n, odkurzacz mrz
przym. kurny, zakurzony, wkurzony, niekurny, niezakurzony, niewkurzony, niezakurzany, niewkurzany
czas. odkurzać ndk., odkurzyć dk., wkurzyć ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. wkurzyć + -ać
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: wkurzyć
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „wkurzać” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „wkurzać” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „wkurzać się” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „wkurzać się” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.