Przejdź do zawartości

winieta

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
winieta (1.1) Trybuny Ludu
winieta (1.2)
winieta (1.3)
wymowa:
IPA: [vʲĩˈɲɛta], AS: [vʹĩńeta], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pasek tytułowy czasopisma, też: tytuł drukowany na winiecie
(1.2) poligr. ozdobny drukarski ornament; zob. też winieta (drukarstwo) w Wikipedii
(1.3) mot. naklejka umieszczana na szybie samochodu po opłaceniu pozwolenia na poruszanie się po krajowych autostradach, będąca dowodem tej opłaty[1]; zob. też winieta (nalepka) w Wikipedii
(1.4) daw. nadruk, często ozdobny, znajdujący się na odwrocie tekturki, na którą w 2. połowie XIX i na początku XX w. naklejano fotografię; zob. też winieta (fotografia) w Wikipedii
(1.5) fot. tekturowa lub metalowa wkładka umieszczana przed obiektywem wykonującym zdjęcie w celu modyfikacji kształtu kadru[2]
(1.6) zob. winietowanie
odmiana:
(1.1-6)
przykłady:
(1.1) Pismo wychodziło drukowane identyczną czcionką, z identyczną winietą i zachowaniem ciągłości numeracji[3].
(1.1) Zaczął publikować swoje teksty pod zaczerpniętą od Arystotelesa winietą: Muzyka łagodzi obyczaje[4].
(1.2) Usłużny subiekt otwiera dalsze składy, wypełnione aż po sufit książkami, rycinami, fotografiami. Te winiety, te ryciny przechodzą stokrotnie najśmielsze nasze marzenia[5].
(1.3) W wielu krajach europejskich korzystanie z autostrad i dróg ekspresowych wymaga wykupienia winiety[6].
składnia:
kolokacje:
(1.3) e-winieta
synonimy:
(1.2) iluminacja
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. war. wineta ż[7], e-winieta ż; winietowanie n
zdrobn. winietka ż
przym. winietowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. vignette[1] < franc. vigne[8]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
  2. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „winieta” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. ↑ Mariusz Urbanek, Zły Tyrmand, 1992, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  4. ↑ Mariusz Urbanek, Waldorff, ostatni baron Peerelu, 2008, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  5. ↑ Bruno Schulz, Sklepy cynamonowe, 1933, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  6. ↑ Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Winiety 2025: jak kupić e-winiety online przed podróżą po Europie, turystyka.rp.pl, 23 lipca 2025 [dostęp 2026-05-16] (pol.).
  7. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „winieta” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. VII: T—Y, Nakładem K. Króla i W. Niedźwiedzkiego, z zapomogi kasy im. Mianowskiego, Warszawa 1919, s. 632.
  8. ↑ Andrzej Markowski, Radosław Pawelec, Wielki słownik wyrazów obcych i trudnych, Langenscheidt, Warszawa 2007, ISBN 978-83-7476-242-7.