wiew

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wiew (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) ciąg, strumień powietrza[1]
odmiana:
(1.1) blm[1]
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nawiew m, wywiew m, powiew m, wianie n, wywiewanie n, wywianie n, powiewanie n, powianie n, zwiewność ż, wialnia ż
czas. wiać ndk., powiewać ndk., powiać dk., wywiewać ndk., wywiać dk.
przym. zwiewny, wywiewny, nawiewny
przysł. zwiewny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło wiew w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.