wieszcz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wieszcz (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[vʲjɛʃʧ̑], AS[vʹi ̯ešč], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) natchniony, wybitny poeta
(1.2) osoba przepowiadająca przyszłość narodu
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Będziemy deklamować poezję naszych wieszczów.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) wieszczek, prorok
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wieszczenie n, wieszczka ż, wieszczyca ż, wieszczek m, wieszczba ż, wieszczbiarz m, wieszczbiarka ż, wieszczbiarnia ż, wieszczbiarstwo n
czas. wieszczyć ndk.
przym. wieszczy, wieszczbiarski
przysł. wieszczo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: