wiercenie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: wwiercenie

wiercenie (język polski)[edytuj]

wiercenie (1.1)
wymowa:
IPA[vʲjɛrˈʦ̑ɛ̃ɲɛ], AS[vʹi ̯ercńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-ni…i → j 
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od wiercić; zob. też wiercenie w Wikipedii
odmiana:
(1.1) blm,
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) świdrowanie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wiertło n, wiertarka ż, wiertnica ż, wiertnictwo n, zdrobn. wiertareczka ż, zgrub. wiertara ż, wiertniczy m, odwiert m, wiertnica ż, wwiercanie n, wwiercenie n
zdrobn. wiertełko n
czas. wiercić ndk., dowiercić dk., dowiercać ndk., nawiercić dk., nawiercać ndk., odwiercić dk., odwiercać ndk., ponawiercać dk., przewiercić, przewiercać, wywiercić dk., wywiercać ndk., wwiercić dk., wwiercać ndk., rozwiercić dk., rozwiercać ndk.
przym. wiertniczy
przysł. wiertniczo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: