wiejadło

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wiejadło (język polski)[edytuj]

wiejadło (1.1)
wymowa:
IPA[vʲjɛ̇ˈjadwɔ], AS[vʹi ̯ėi ̯adu̯o], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.i → j 
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) roln. prymitywne narzędzie do oddzielania plew od ziarna w formie szufli, wideł lub płaskiego kosza; zob. też wiejadło w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ma On wiejadło w ręku i oczyści swój omłot: pszenicę zbierze do spichlerza, a plewy spali w ogniu nieugaszonym.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wianie n, wiatr m, wialnia ż
czas. wiać ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. wiać + -dło
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Ewangelia wg św. Mateusza 3,12, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Walenty Prokulski)