wernakularny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wernakularny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌvɛrnakuˈlarnɨ], AS[vernakularny], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) rodzimy, nieprofesjonalny, tworzony przez anonimowych twórcóww odniesieniu do kultury materialnej (sztuki, architektury)
(1.2) rodzimy, etniczny, natywny, miejscowy, potoczny, w języku narodowymw odniesieniu do literatury, kultury słowa
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. vernaculuskrajowy, rodzimy w odniesieniu do pochodzenia niewolnika; łac. verna → niewolnik urodzony w domu pana
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: