wentylacja

wentylacja (język polski)

wymowa:

^ⓘ, IPA: [ˌvɛ̃ntɨˈlat͡sʲja], AS: [vẽntylacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) techn. wymiana powietrza w pomieszczeniach lub maszynach

(1.2) techn. system urządzeń do odświeżania powietrza

(1.3) fizj. przepływ powietrza przez płuca

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	wentylacja	wentylacje
dopełniacz	wentylacji	wentylacji / wentylacyj
celownik	wentylacji	wentylacjom
biernik	wentylację	wentylacje
narzędnik	wentylacją	wentylacjami
miejscownik	wentylacji	wentylacjach
wołacz	wentylacjo	wentylacje

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.3) hipowentylacja • hiperwentylacja

synonimy:

(1.1) cyrkulacja powietrza, wietrzenie

(1.3) wentylacja płuc / płucna

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. wentyl mrz, wentylator mrz, wentylowanie n

czas. wentylować ndk.

przym. wentylacyjny

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. ventilatio

uwagi:

tłumaczenia:

• albański: (1.1) ventilim m
• angielski: (1.1) ventilation
• bułgarski: (1.1) вентилация ż; (1.2) вентилация ż
• duński: (1.1) ventilation w, udluftning w
• łaciński: (1.1) ventilatio ż; (1.3) ventilatio ż
• niemiecki: (1.1) Ventilation ż

źródła: