wentyl

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wentyl (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zawór doprowadzający i odprowadzający powietrze (np. w piłce lub w kole)
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zawór
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wentylacja ż, wentylator mrz, wentylowanie n
przym. wentylacyjny
związki frazeologiczne:
wentyl bezpieczeństwa
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: