Przejdź do zawartości

wbudowywać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wbudowywać (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˌvbudɔˈvɨvat͡ɕ], AS: [vbudovyvać], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. wbudować)

(1.1) trwale umieszczać wewnątrz pewnej konstrukcji, budowli lub urządzenia
(1.2) książk. czynić na stałe elementem pewnej struktury lub systemu

czasownik zwrotny niedokonany wbudowywać się (dk. wbudować się)

(2.1) książk. stawać się na stałe elementem pewnej struktury lub systemu
odmiana:
(1.1-2) koniugacja VIIIa
(2.1) koniugacja VIIIa
przykłady:
(1.1) Wbudowując brodzik pod kabinę prysznicową rozpoczynamy od budowy tylnej podpory z bloczków[1].
(1.2) Przez dziesięciolecia PRL mieliśmy wbudowywany i aktywnie rozwijany kompleks niższości wobec zagranicy[2].
(2.1) Właśnie w zębach wbudowują się czerpane z pożywienia pierwiastki: stront, cynk, wapno i miedź[3].
składnia:
(1.1-2) wbudobywać B. w B. • wbudowywać B. do D.
(2.1) wbudowywać się w B. • wbudowywać się do D.
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. wbudować + -ywać
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. BAB, Jaka obudowa?, „Trybuna Śląska”, 2002-05-29, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. Ucieczka naszych pieniędzy, „Dziennik Polski”, 1999-08-20, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  3. Z kości praprzodków, „Dziennik Polski”, 2006-07-28, Narodowy Korpus Języka Polskiego.