warunek wystarczający

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

warunek wystarczający (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[vaˈrũnɛɡ ˌvɨstarʧ̑aˈjɔ̃nʦ̑ɨ], AS[varũneg vystarčai ̯õncy], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ą udźw. międzywyr.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) log. warunek, który, gdy zostanie spełniony, zapewnia prawdziwość zdania
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Warunkiem wystarczającym by być wysoko, jest wejść na drzewo.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) używa się zdania jeżeli …, to …; implikacja
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: