warszawski

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

warszawski (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[varˈʃafsʲci], AS[varšafsʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Warszawą, pochodzący z Warszawy

przymiotnik jakościowy

(2.1) właściwy Warszawie
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Abraszę poznałem w Paryżu, kiedy mieszkałem w Dzielnicy Łacińskiej po zerwaniu z rządem warszawskim, a więc w 1952 roku[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) powstanie warszawskie • warszawskie metro
(2.1) warszawski akcent • warszawska wymowa
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Warszawa ż, warszawa ż, warszawka ż, warszawianin m, warszawiak m, warszawianka ż, warszawskość ż, varsaviana nmos
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Czesław Miłosz, Abecadło Miłosza, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.