wandern

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wandern (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈvandɐn] wymowa ?/i IPA[ˈvandɐtə] IPA[ɡəˈvandɐt]
znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) wędrować, powędrować, zawędrować
odmiana:
(1.1)[1] wander|n, wanderte, gewandert (sein)
przykłady:
(1.1) Im Urlaub sind wir viel gewandert.Na urlopie dużo wędrowaliśmy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Wandern n, Wanderung ż, Wanderer m, Wanderin ż, Wanderschaft ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: wandernabwandernauswandernbergwandernbewanderndurchwanderneinwandernentlangwandernerwandernherumwandernherwandernhinauswandernhinwandernumherwandernwattwandernweiterwandernzurückwandernzuwandern
źródła: