wander

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wander (język angielski)[edytuj]

wymowa:
IPA/ˈwɑːn.dɜː/
wymowa amerykańska?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) wędrować
(1.2) błąkać się, tułać
(1.3) majaczyć

rzeczownik

(2.1) pot. wędrówka, przechadzka
odmiana:
(1) wander, wandered, wandered, wanders, wandering
przykłady:
(1.1) The Earth's South Magnetic Pole is the wandering point on the Earth's surface where the geomagnetic field lines are directed vertically upwards.Południowy biegun magnetyczny Ziemi jest wędrującym punktem na jej powierzchni, gdzie linie pola geomagnetycznego skierowane pionowo w górę.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wanderer, wandering
przym. wandering
związki frazeologiczne:
etymologia:
st.ang. wandrian
uwagi:
nie mylić z: wonder
źródła: