wander

wander (język angielski)

wymowa:

IPA: /ˈwɑːn.dɜː/

wymowa amerykańska^ⓘ

znaczenia:

czasownik

(1.1) wędrować

(1.2) błąkać się, tułać

(1.3) majaczyć

rzeczownik

(2.1) pot. wędrówka, przechadzka

odmiana:

(1) wander, wandered, wandered, wanders, wandering

przykłady:

(1.1) The Earth's South Magnetic Pole is the wandering point on the Earth's surface where the geomagnetic field lines are directed vertically upwards. → Południowy biegun magnetyczny Ziemi jest wędrującym punktem na jej powierzchni, gdzie linie pola geomagnetycznego są skierowane pionowo w górę.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. wanderer, wandering

przym. wandering

związki frazeologiczne:

etymologia:

stang. wandrian

uwagi:

nie mylić z: wonder

źródła: