wacha

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wacha (język polski)[edytuj]

złowiona wacha (1.1)
wacha (1.2) nalewana do kanistra
wacha (1.3)
wacha (1.4)
wacha (1.5)
wymowa:
IPA[ˈva.xa], AS[va.χa]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) icht. gatunek ryby morskiej, Acanthocybium solandri, zaliczanej do rodziny makrelowatych
(1.2) środ. mot. benzyna
(1.3) gwara więzienna deszcz
(1.4) st.pol. gw. lwow. warta
(1.5) środ. żegl. morze, woda morska
(1.6) skrzynia na zboże[1]
(1.7) daw. gw. więz. woda[2]
odmiana:
(1.2, 1.3, 1.5) blm
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) łowić / wyłowić / złowić wachę • zjeść wachę
(1.5) wrzucić / wyrzucić coś do wachy • nabrać wachy wiadrem • wacha leje się na pokład
synonimy:
(1.1) wahoo, solandra
(1.2) benzyna, paliwo; pot. bajura
(1.4) straż, warta, szyldwach, odwach
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.4) wacharz, odwach
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: benzyna
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: deszcz
(1.4) zobacz listę tłumaczeń w haśle: warta
(1.5) zobacz listę tłumaczeń w hasłach: morze, woda
źródła:
  1. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki Słownik języka polskiego, t. 7, wyd. K. Król, W. Niedźwiedzki, Warszawa 1919, s. 439.
  2. Słowniczek gwary więziennej, „Język Polski” nr 10/1913, s. 298.