wacek

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Wacek

wacek (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈva.ʦ̑ɛk], AS[va.cek] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) daw. skórzany woreczek na pieniądze, zawieszony na szyi, ściągany rzemykiem lub zameczkiem[1]; zob. też wacek w Encyklopedii staropolskiej
(1.2) pot. rub. penis
(1.3) środ. brydżowe walet
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Szeląga nie masz w wacku, a długów po uszy.
(1.2) Te slipki uciskają mi wacka.
składnia:
kolokacje:
(1.1) nosić coś w wacku • wyjmować z wacka • wkładać do wacka
synonimy:
(1.1) sakiewka, trzos, mieszek, torba, kabza; przest. mantelzak, nosigrosz, burska, kaletka
(1.2) prącie, członek, fallus, grub. kutas, pyta, wulg. chuj, fiut
(1.3) walet, dupek, jopek, bubek
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wackarzWacek
zdrobn. wacuśwaceczek
czas. pot. wackować
związki frazeologiczne:
(1.1) wyprawić z własnego wacka
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. 7, s. 439, Warszawa 1900–1927.