wędka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wędka (język polski)[edytuj]

wędki (1.1)
wymowa:
IPA[ˈvɛ̃ntka], AS[vntka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.nazal.asynch. ę 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) sprzęt służący do amatorskiego połowu ryb, składający się najczęściej z wędziska, żyłki, spławika i haczyka[1]; zob. też wędka w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pot. kij
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) sprzęt
hiponimy:
(1.1) spining
holonimy:
meronimy:
(1.1) wędzisko, kołowrotek, żyłka, przelotka, szczytówka, spławik, ciężarek, haczyk, kotwiczka, mucha
wyrazy pokrewne:
rzecz. wędkarz m, wędkowanie n, wędzisko n, nawęd m, wędkarstwo n, wędeczka ż
czas. wędkować ndk.
przym. wędkowy, wędkarski
związki frazeologiczne:
etymologia:
Pierwotne zdrobn. od st.pol. węda (od XIII w.) < prasł. *ǫda → 'coś zakrzywionego na końcu, hak, haczyk' < 'to, na co się nadziewa, nakłada coś'[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło wędka w: SJP.pl.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło wędka w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.