vrak

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

vrak (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) wrak statku
(1.2) wrak (rozbity pojazd)
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

vrak (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wrak[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. II, P-Ž, s. 492, Kraków, TAiWPN Universitas, 2005, ISBN 83-242-0569-1.

vrak (język szwedzki)[edytuj]

vrak (1.1)
wymowa:
[vra:k]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) wrak (statku)[1]
(1.2) wrak (rozbity pojazd)[1]
(1.3) wrak (o osobie)[1]
odmiana:
(1.1-3) ett vrak, vraket, vrak, vraken
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) vrakplundrare
(1.2) bilvrak
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 pod red. Sven-Göran Malmgren, Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, s. 1290, Göteborg, Norstedts Akademiska Förlag, 2001, ISBN 91-7227-281-3.