vis-à-vis
vis-à-vis (język polski)
[edytuj]
- wymowa:
- (spolszczona) ‹wizawi›,[1] IPA: [vʲi‿za‿ˈvʲi], AS: [vʹi‿za‿vʹi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. na ost.
- ⓘ
- znaczenia:
przysłówek
- (1.1) naprzeciwko[1][2]
rzeczownik, rodzaj nijaki
- przykłady:
- (1.1) Mieszkam vis-à-vis supermarketu.
- (1.1) Nawet tam, w przedziale wagonowym, mając go vis-à-vis, każdorazowo przypominała sobie dopiero o nim[3].
- (2.1) Vis-à-vis moje wyglądało do tego stopnia niepocześnie i wyszarzanie, że je brałem za jakiegoś zwykłego skribę (sic!) [...][4]
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. vis-à-vis → naprzeciwko[2] < stfranc. vis à vis → twarzą w twarz[5]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) візаві
- jidysz: (1.1) וויזאַווי (wizawi), קעגן (kegn)
- rosyjski: (1.1) визави, напротив
- źródła:
- 1 2 3
Hasło „vis-à-vis” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - 1 2 3 Hasło „vis-à-vis” w: Ewa Jędrzejko, Małgorzata Kita, Słownik wyrazów obcego pochodzenia, „Ex Libris” – Galeria Polskiej Książki, Warszawa 1999, ISBN 83-87071-18-8, s. 636.
- ↑ Ignacy Dąbrowski, Matki: powieść współczesna, Bibljoteka Polska, Warszawa 1923, s. 488.
- ↑ Gustaw Daniłowski, Wrażenia więzienne, Księgarnia Polska Bernarda Połonieckiego, Lwów 1908, s. 46.
- ↑ Hasło „vis-à-vis” w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.
vis-à-vis (język angielski)
[edytuj]- znaczenia:
przyimek
- (1.1) naprzeciw, naprzeciwko
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
vis-à-vis (język francuski)
[edytuj]- znaczenia:
przysłówek
- (1.1) naprzeciwko[1]
rzeczownik, rodzaj męski
- (2.1) osoba z naprzeciwka[1]
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- 1 2 Jolanta Sikora Penazzi, Krystyna Sieroszewska, Popularny słownik francusko-polski polsko-francuski, Wiedza Powszechna, Warszawa 2010, ISBN 978-83-214-1462-1, s. 605.